Citalopram

مقدار مصرف هر دارو توسط پزشک تعیین می‌شود ولی مقدار مصرف معمول این دارو به شرح زیر است:

• بزرگسالان (ضد افسردگی): شروع دوز با ۲۰ میلی‌گرم روزانه در یک دوز واحد، صبح یا عصر (همراه غذا یا با معده خالی). مقدار دارو می‌تواند به میزان ۲۰ میلی‌گرم یکبار در روز در فواصل زمانی حداقل یک هفته افزایش یابد. معمولا دوز مصرفی به ۴۰ میلی‌گرم افزایش می‌یابد. البته تعدادی از بیماران به دوز مصرفی ۶۰ میلی‌گرم در روز نیاز دارند (مطالعات نشان داده است که مصرف ۶۰ میلی‌گرم در روز مزیتی نسبت به ۴۰ میلی‌گرم در روز ندارد. بنابراین دوز ۶۰ میلی‌گرم در روز به طور معمول پیشنهاد نمی‌شود).
• دوز مصرفی در بیماران با اختلال عملکرد کبدی ۲۰ میلی‌گرم در روز توصیه می‌شود.
• حداکثر دوز مصرف در بزرگسالان: ۶۰ میلی‌گرم در روز.
• افراد مسن (ضدافسردگی): ۲۰ میلی‌گرم روزانه در یک دوز واحد، صبح یا عصر. مقدار دوز مصرفی می‌تواند تا ۴۰ میلی‌گرم در روز افزایش یابد. تعدادی از بیماران مسن به دوز مصرفی ۱۰ میلی‌گرم در روز پاسخ می‌دهند. حداکثر دوز مصرفی در افراد مسن: ۴۰ میلی‌گرم در روز.
• کودکان: در کودکان ایمنی و کارایی دارو مشخص نشده است.

هنگام مصرف این دارو به نکات زیر توجه نمایید:

• دوره درمان را کامل کنید و دارو را بیش از مقدار تجویز شده مصرف ننمایید.
• درصورتی که هر نوبت از دارو را فراموش کردید، با پزشک خود در آن خصوص مشورت نمایید.
• پس از چهارهفته مصرف دارو، اثرات ضد افسردگی آن مشخص می‌شود. بدون دستور پزشک مصرف دارو را قطع نکنید.
• در طول مصرف داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز تا ۱۴ روز پس از قطع این داروها از مصرف سیتالوپرام خودداری نمایید.

• مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است مگر به تجویز پزشک.

• در صورت مصرف بیش از حد دارو بیمار را بلافاصله به بیمارستان مسمومین منتقل نمایید.

• دارو در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری گردد.
• دارو دور از دسترس کودکان نگهداری گردد.
• از مصرف داروهای تاریخ گذشته خودداری نمایید.

قرص‌های سیتالورامین ۲۰ و ۴۰ بصورت ۳ بلیستر ۱۰ عددی در یک جعبه مقوایی به همراه برگه راهنمای دارو بسته بندی می‌گردد.

مصرف این دارو در موارد زیر به جز در شرایط ویژه ممنوع است:

• حساسیت به سیتالوپرام و یا هریک از موارد جانبی.

در موارد زیر بایستی نسبت اثرات مفید دارو به عوارض آن در نظر گرفته شود:

• بیماری‌های قلبی، سابقه سکته قلبی، اختلال عملکرد کبدی.

داروهای مهارکننده CYP3A4 مانند کتوکونازول و فلوکونازول، الکل، ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای مانند ایمی‌پرامین، آسپرین، کاربامازپین، سایمتیدین، لینزولاید، لیتیم، متوپرولول، داروهای مهارکننده‌ی MAO، وارفارین، سوماتریپتان و داروهای سروتونرژیک.

• این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز گردیده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه و یا توصیه‌ی آن به دیگران خودداری نمایید.
• دارو را طبق تجویز پزشک، همراه غذا یا با معده خالی مصرف کنید.

قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:

• مصرف این دارو در کودکان باید با احتیاط صورت گیرد.
• مصرف این دارو همراه با مهارکننده‌های MAO ممنوع می‌باشد.
• حساسیت به سیتالوپرام یا هریک از اجزای این دارو، رنگ‌ها، مواد محافظ و غذاها.
• در صورت بارداری و شیردهی.
• در صورت ابتلاء به بیماری‌های نظیر اختلال عملکرد کبدی، بیماری‌های قلبی.
• به منظور جلوگیری از ناسازگاری دارویی در مورد هر نوع داروی با نسخه یا بدون نسخه با پزشک خود مشورت کنید، خصوصا لینزولاید و داروها با فعالیت سروتونرژیک.
• در افراد مسن توصیه به مصرف دوز کمتر از افراد جوان می‌باشد.
• مصرف این دارو باعث خواب آلودگی و عدم دقت مهارت عملی می‌شود. لذا ضمن درمان با این دارو از رانندگی و کار با آلاتی که نیاز به دقت و هوشیاری کامل دارد خودداری نمایید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود.

عوارضی که در صورت بروز نیاز به مراقبت‌های پزشکی دارند:

• عوارض شایع: کاهش میل جنسی، کاهش نیروی جنسی.
• عوارض با شیوع کمتر: دوبینی، تحریکات هیجانی، از دست دادن حافظه، فقدان احساس یا تغییر عادت ماهیانه، هیجان، گیجی، تنگی نفس، تب، افزایش یا کاهش وزن، بثورات پوستی یا خارش.
• عوارض نادر: خونریزی غیرعادی، ضربان نامنظم قلب، حساسیت سینه و ترشح غیرعادی شیر، آریتمی‌های قلبی، toxic epidermal necrolysis، اثرات اکستراپیرامیدال، افت قند خون، hyponatremia، اختلال در ادرارکردن، اختلالات ذهنی، SIADH.

عوارضی که در صورت تداوم و یا آزاردهنده بودن نیاز به مراقبت‌های پزشکی دارند:

• عوارض شایع: خواب آلودگی، خشکی دهان، بی‌خوابی و تهوع.
• عوارض با شیوع کمتر: شکم درد، از دست دادن اشتها، اضطراب، درد عضوها، ماهیچه و مفاصل، خستگی و ضعف غیرطبیعی، اسهال، اختلال در عمل هضم، نفخ، هیپوتانسیون، افزایش بزاق دهان، افزایش تعریق، افزایش خمیازه کشیدن، میگرن، احساس غیرطبیعی مثل سوزش یا گزگز یا احساس راه رفتن مورچه روی پوست، رینیت یا سینوزیت، تغییر ذائقه، سایش دندان، عفونت دستگاه تنفس فوقانی، لرزش، افزایش یا کاهش غیر طبیعی وزن و استفراغ.

پس از قطع دارو، در صورت بروز عوارض زیر با پزشک تماس بگیرید:

• اضطراب، سرگیجه، لرزش، سردرد، بی‌خوابی، احساس ناراحتی، احساسات ناپایدار، زودرنجی، رخوت، حالت عصبانی، مورمور شدن.

عوارض مصرف بیش از حد دارو:

• حاد، عوارض شایع: سرگیجه، خواب‌آلودگی، تهوع، تاکیکاردی سینوسی، تعریق، لرزش، استفراغ.
• عوارض نادر: از دست دادن حافظه، گیجی، کما، سیانوز، تغییرات ECG، آریتمی بطنی، افزایش غیرطبیعی تهویه، احساس ناراحتی و بیماری، درد عضلانی و ضعف.