Lithium Carbonate

دوز درمانی هر دارو را پزشک تعیین می‌کند. مقدار مصرف معمول این دارو به قرار زیر می‌باشد:

• بزرگسالان و نوجوانان (۱۳ تا ۱۸ سال):
• ضدمانیک (مانیای حاد): شروع درمان با ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌گرم (۸-۱۶ MEQ) ۳ بار در روز می‌باشد که مقدار دارو می‌تواند تا بدست آوردن نتیجه مطلوب در فواصل هفتگی، در صورت نیاز و تحمل بیمار افزایش یابد.
• دوز نگهدارنده: ۳۰۰ میلی‌گرم ۳ تا ۴ بار در روز. مقدار دارو می‌تواند با توجه به نیاز و تحمل بیمار افزایش یابد. در افراد مسن و بیماران ضعیف شده دوز دارو می‌بایستی کاهش یابد.
• کودکان:
• ضدمانیک: کودکان تا ۱۲ سال: ابتدا ۱۵ تا ۲۰ میلی‌گرم (۰/۵-۱ MEQ) به ازاء هرکیلوگرم وزن بدن در روز در ۲ یا ۳ دوز منقسم. مقدار دوز مصرفی می‌بایستی در فواصل هفتگی با توجه به غلظت لیتیم پلاسما تعیین شود.
• در صورتی که یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردید، به محض یاد آوری مصرف نمایید. در صورتی‌که مصرف نوبت بعدی فرا رسیده، آن را مصرف نموده و نوبت بعدی را دو برابر نکنید.

• می‌بایستی به میزان کافی مایعات (۲/۵ - ۳ لیتر روزانه) نوشیده شود و سدیم به میزان کافی به بدن برسد.
• مصرف این دارو باعث خواب آلودگی می‌گردد. لذا ضمن درمان با این دارو از کار با ماشین‌آلاتی که نیاز به هوشیاری کامل دارد خودداری نمایید.

• مصرف لیتیرام بدون تجویز پزشک ممنوع است.
• مصرف لیتیرام در دوران بارداری بخصوص در سه ماه اول توصیه نمی‌شود زیرا تراتوژن می‌باشد و از جفت عبور می‌کند.
• همچنین لیتیرام وارد شیر مادر می‌شود.

• در صورت مصرف بیش از حد دارو بیمار را وادار به استفراغ کرده و بلافاصله به بیمارستان مسمومین منتقل سازید.

• دارو دور از نور، رطوبت و در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری گردد.
• دارو دور از دسترس کودکان نگهداری گردد.
• از مصرف داروهای تاریخ گذشته خودداری نمایید.

قرص لیتیرام ۳۰۰ به‌صورت ۱۰ بلیستر ۱۰ عددی در یک جعبه مقوایی به همراه برگه راهنمای دارو بسته بندی می‌گردد.

• این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز گردیده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه و یا توصیه‌ی آن به دیگران خودداری نمایید.
• دارو را دقیقا برابر دستور پزشک مصرف کنید.
• در طول درمان جهت پیگیری مرتب با پزشک معالج تماس بگیرید.
• به منظور کاهش عوارض معدی و روده‌ای، دارو را بعد از غذا میل نمایید.

قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:

• وجود هرنوع حساسیت به لیتیم.
• در صورت بارداری و شیردهی.
• در افراد مسن به دلیل افزایش خطر سمیت CNS، هیپوتیروئیدیسم و گواتر، نیاز به دوز کمتر و مراقبت بیشتر است.
• در صورت ابتلاء به بیماری‌هایی نظیر لوکمیا، بیماری‌های قلبی - عروقی، صرع، پارکینسون، دهیدراتاسیون شدید، نارسایی کلیوی، عدم دفع ادرار و عفونت شدید (تب با تعریق، اسهال یا استفراغ طولانی مدت).
• به منظور جلوگیری از ناسازگاری دارویی در مورد هر نوع دارو چه با نسخه یا بدون نسخه با پزشک خود مشورت کنید، بویژه در صورت مصرف داروهایی نظیر استازولامید، ترکیبات حاوی ید، داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی، دیورتیک‌ها، هالوپریدول، کلرپرومازین (و احتمالا فنوتیازین‌های دیگر) و مولیندون.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود ولی در صورت بروز هر عارضه‌ای با پزشک خود مشورت نمایید.

برخی از عوارض جانبی به مرور زمان و تطبیق بدن با دارو رفع می‌شوند ولی در صورت ادامه یا ایجاد مزاحمت عوارض زیر، پزشک را مطلع سازید.

• عوارض با شیوع کمتر: مشکلات قلبی - عروقی، عوارض اکستراپیرامیدال، لوکوسیتوز، عوارض ادراری - تناسلی (وجود قند یا پروتئین در ادرار)، دیابت اینسیپیدوس نفروژنیک (افزایش ادرار، افزایش تشنگی)، اثرات عصبی (گیجی، از دست دادن حافظه، از دست دادن لحظه‌ای بینایی و هوشیاری، سرگیجه)، افزایش وزن.
• عوارض نادر: کبودی همراه با درد در انگشتان دست و پا، احساس سردی در دست‌ها و پاها، سرگیجه، چشم درد، تهوع یا استفراغ، عوارض چشمی، عوارض هیپوتیروئیدیسم.

در صورتی که عوارض زیر ادامه پیدا کرد با پزشک معالج تماس بگیرید:

• عوارض شایع: اسهال، افزایش تشنگی، تهوع ملایم، بی‌اختیاری یا افزایش دفعات ادرار و عدم کنترل ادرار، لرزش آرام دست.
• عوارض با شیوع کمتر: آکنه یا کهیر پوستی، افزایش فشار معده یا نفخ معده، انقباض کوتاه عضلات.

عوارض مصرف بیش از حد دارو:

• اسهال، عدم تعادل، کاهش اشتها، ضعف عضلانی، تهوع یا استفراغ، لرزش، اشکال در صحبت کردن، بی‌نظمی حرکات عضلانی، دوبینی، گیجی، تشنج، سرگیجه، افزایش ادرار، صدای زنگ در گوش، لرزش شدید.