Memantine 10 mg / 5 ml Oral Solution

مقدار مصرف دارو توسط پزشک تعیین می‌شود، ولی مقدار مصرف معمول این دارو به قرار زیر است:

دوز معمول بزرگسالان:

• جهت درمان دمانس آلزایمر: دوز شروع مصرف ۵ میلی‌گرم در روز بوده که نهایتاً به ۲۰ میلی‌گرم در روز می‌رسد.
• افزایش دوز از ۵ میلی‌گرم به ۱۰ میلی‌گرم (۵ میلی‌گرم دو بار در روز)، ۱۵ میلی‌گرم (دوزهای جداگانهٔ ۵ و ۱۰ میلی‌گرم در روز) و نهایتاً ۲۰ میلی‌گرم (۱۰ میلی‌گرم دو بار در روز) می‌باشد.
• حداقل فاصلهٔ توصیه‌شده برای افزایش دوز یک هفته می‌باشد.

توجه: تنظیم دوز برای بیماران دچار نارسایی کلیوی ملایم تا متوسط نیاز نیست، ولی در بیماران دچار نارسایی کلیوی شدید (با کلیرانس کراتینین ۵ تا ۲۹ میلی‌لیتر در دقیقه) دوز پیشنهادی ۵ میلی‌گرم دو بار در روز می‌باشد.

• سابقهٔ حساسیت به دارو یا سایر اجزای فرآورده

• ممانتین باعث کاهش میزان جذب هیدروکلروتیازید می‌شود؛ لذا قبل از مصرف همزمان ممانتین با این دارو یا ترکیبات حاوی این دارو با پزشک خود مشورت نمایید.
• مصرف این دارو با آمانتادین، دکسترومتورفان، کتامین، تریامترن، سایمتیدین، نیکوتین، رانیتیدین، کینیدین و سدیم بی‌کربنات باید با احتیاط صورت گیرد.
• هر دارویی که مثل سدیم بی‌کربنات موجب قلیایی شدن ادرار شود، باعث تجمع ممانتین در بدن و در نتیجه احتمال افزایش عوارض جانبی آن می‌شود.

این دارو برای درمان بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیهٔ مصرف آن به دیگران خودداری کنید.

• غذا تأثیری در جذب دارو ندارد؛ بنابراین می‌توان این دارو را با معدهٔ خالی و یا پس از غذا مصرف نمود.
• در صورت فراموش کردن مصرف یک دوز دارو، پس از یاد آوری بلافاصله مصرف کنید. در صورتی‌که زمان مصرف دوز بعدی رسیده باشد، از دو برابر کردن آن خودداری کنید.
• استفاده از سرنگ جهت برداشت مصرف محلول خوراکی ممانتین توصیه می‌شود.

قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود یا داروساز مشورت نمایید:

• حساسیت به داروها و مواد دیگر، از جمله غذاها و رنگ‌ها
• نارسایی شدید کلیوی
• وجود هرگونه اختلالات نورولوژیک

هشدارها:

• در صورت بروز عوارضی مانند افزایش فشار خون و تورم اندام‌ها حتماً با پزشک خود مشورت کرده و از قطع مصرف خودسرانهٔ دارو خودداری کنید.
• در صورت وجود بیماری‌های کلیوی و ادراری، پزشک خود را مطلع نمایید؛ ممکن است تنظیم دوز مورد نیاز باشد.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز بعضی عوارض ناخواسته نیز شود. اگرچه همهٔ این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود، لیکن در صورت بروز هر عارضه‌ای با پزشک خود یا داروساز مشورت نمایید.

عوارضی که نیاز به توجهات پزشکی دارند:

• عوارض نسبتاً شایع: افزایش فشار خون، تورم اندام‌های محیطی
• عوارضی که میزان وقوع آن‌ها نامشخص است: پانکراتیت حاد، نارسایی حاد کلیوی، پنومونی، بلوک دهلیزی-بطنی، تشنج، سندرم استیون-جانسون، ترومبوسیتوپنی، نارسایی کبدی، تاکی‌کاردی، دیسکینزی، شکستگی استخوان، خونریزی داخل جمجمه و سکتهٔ مغزی

عوارضی که در صورت تداوم نیاز به توجهات پزشکی دارند:

• عوارض شایع: گیجی و سردرد
• عوارض کمتر شایع: بی‌قراری، بی‌اشتهایی، درد مفاصل و کمر، یبوست یا اسهال، سرفه، خستگی، بی‌خوابی، تهوع و عفونت دستگاه ادراری

اطلاعات کافی و کنترل‌شده‌ای در مورد مصرف این دارو در دوران بارداری وجود ندارد؛ تنها در صورتی که فواید مصرف این دارو به خطرات احتمالی برای جنین برتری داشته باشد، می‌توان این دارو را در بارداری مصرف نمود. در رده‌بندی FDA این دارو در گروه B قرار دارد.

ترشح ممانتین در شیر انسان هنوز مشخص نمی‌باشد، ولیکن با توجه به ترشح بسیاری از داروها در شیر، تجویز ممانتین در مادران شیرده باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.

در صورتی که اطلاع پیدا کردید بیمار دارو را بیش از حد مقدار مجاز مصرف کرده است، فوراً با یک مرکز کنترل مسمومیت تماس بگیرید.

• دارو را در دمای کمتر از ۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد، دور از نور نگهداری و از یخ‌زدگی محافظت گردد.
• دارو را دور از دسترس اطفال نگهداری نمایید.
• از مصرف داروهای تاریخ‌گذشته خودداری کنید.

محلول خوراکی ممانتین در بطری‌های شیشه‌ای ۲۴۰ میلی‌لیتری پر شده و در جعبه‌های تک‌عددی همراه با پیمانه و برگهٔ راهنما بسته‌بندی می‌شود.