Theophylline - G Syrup

• درمان علامتی برونکواسپاسم (تنگی مجاری هوایی) قابل‌برگشت همراه با آسم، برونشیت مزمن و آمفیزم، هنگامی که این حالت با ترشحات و خلط همراه است.

هر ۵ میلی‌لیتر حاوی ۵۰ میلی‌گرم تئوفیلین و ۳۰ میلی‌گرم گایافنزین است.

از آنجا که تئوفیلین محدوده‌ی درمانی باریکی دارد و پاک‌سازی (کلیرانس) آن بین افراد و سنین مختلف بسیار متغیر است، مقدار مصرف باید بر اساس وزن بدن و سطح خونی تئوفیلین (هدف: ۱۰ تا ۲۰ میکروگرم در میلی‌لیتر) به‌صورت فردی و توسط پزشک تعیین شود.

چارچوب عمومی دوز تئوفیلین (نه مخصوص این فرآورده‌ی ترکیبی):

• شروع درمان معمولاً با حدود ۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم یا ۴۰۰ میلی‌گرم در روز (هر کدام کمتر باشد)، سپس افزایش تدریجی با پایش سطح خونی.
• حداکثر معمول در بزرگسالان حدود ۱۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم یا ۹۰۰ میلی‌گرم در روز.
• در کودکان کلیرانس بالاتر و متغیرتر است و نیاز به تنظیم دقیق و پایش مکرر دارد؛ در شیرخواران زیر یک سال به دلیل نابالغ بودن مسیرهای متابولیک، احتیاط ویژه لازم است.

• دوز تئوفیلین در این فرآورده بر حسب وزن بدن تعیین می‌شود (نه به‌صورت جدول ثابت میلی‌لیتری بر حسب سن)؛ دوز نگه‌دارنده‌ی معمول حدود ۵ تا ۷ میلی‌گرم تئوفیلین به ازای هر کیلوگرم وزن در روز، در ۲ تا ۳ نوبت منقسم است:
• کودکان ۱ تا ۹ سال: حدود ۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم تئوفیلین هر ۶ ساعت.
• کودکان ۹ تا ۱۲ سال: حدود ۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم تئوفیلین هر ۶ ساعت.
• بزرگسالان غیرسیگاری: حدود ۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم تئوفیلین هر ۸ ساعت؛ در بزرگسالان سیگاری (کلیرانس بالاتر) ممکن است حدود ۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم هر ۶ ساعت لازم باشد.
• برای تبدیل به میلی‌لیتر توجه شود که هر ۵ میلی‌لیتر این شربت حاوی ۵۰ میلی‌گرم تئوفیلین است؛ مقدار دقیق میلی‌لیتر باید توسط پزشک بر پایه‌ی وزن بیمار و سطح خونی هدف (۱۰ تا ۲۰ میکروگرم در میلی‌لیتر) و با پایش سرمی محاسبه و تنظیم شود.
• ‼️ به دلیل محدوده‌ی درمانی باریک تئوفیلین، جدول ثابت دوز میلی‌لیتری بر حسب سن ارائه نمی‌شود؛ دوز باید فردی، وزن‌محور و با پایش سطح خونی باشد و از پیمانه/سرنگ خوراکی مدرج (نه قاشق معمولی) برای اندازه‌گیری استفاده شود.
• گایافنزین را همراه با آب مصرف کنید و مایعات فراوان بنوشید.
• از دوز تعیین‌شده تجاوز نکنید؛ افزایش خودسرانه‌ی دوز خطر مسمومیت جدی دارد.

• حساسیت شناخته‌شده به تئوفیلین، سایر متیل‌گزانتین‌ها (مانند کافئین، تئوبرومین)، گایافنزین یا اجزای فرآورده.
• زخم فعال گوارشی.
• تشنج کنترل‌نشده / اختلالات تشنجی.
• در بیماری‌های قلبی (به‌ویژه آریتمی)، نارسایی کبدی، پرکاری تیروئید و تب پایدار با احتیاط شدید یا پرهیز، طبق نظر پزشک.

‼️ تئوفیلین تداخلات دارویی متعدد و مهمی دارد؛ بسیاری از داروها سطح خونی آن را افزایش داده و خطر مسمومیت را بالا می‌برند:

• افزایش‌دهنده‌ی سطح تئوفیلین (خطر مسمومیت — مهارکننده‌های CYP1A2): سایمتیدین، سیپروفلوکساسین و سایر کینولون‌ها، اریترومایسین و سایر ماکرولیدها، آلوپورینول، فلووکسامین، دیسولفیرام.
• کاهش‌دهنده‌ی اثر تئوفیلین: سیگار کشیدن (متابولیسم را افزایش می‌دهد و اثر دارو را کم می‌کند)، ریفامپین، فنی‌توئین، کاربامازپین.
• سایر: مصرف همزمان با سایر داروهای محرک یا حاوی کافئین می‌تواند عوارض را تشدید کند؛ برخی بتاآگونیست‌ها ممکن است هیپوکالمی را افزایش دهند.
• تب و برخی بیماری‌های همراه (مانند اختلال کبدی، نارسایی قلبی) می‌توانند کلیرانس تئوفیلین را کاهش دهند و سطح خونی را بالا ببرند.

پیش از مصرف هر داروی جدید (نسخه‌ای یا بدون نسخه) با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

• این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ از توصیه‌ی آن به دیگران خودداری کنید.
• دارو را دقیقاً طبق دستور و در ساعت‌های مقرر مصرف کنید و هرگز دوز را خودسرانه تغییر ندهید.
• در صورت فراموشی یک دوز، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اگر به زمان دوز بعدی نزدیک است، دوز فراموش‌شده را نادیده بگیرید و دوز را دو برابر نکنید.
• تغییر عادت سیگار کشیدن، بروز تب یا شروع/قطع داروهای دیگر را به پزشک اطلاع دهید، زیرا ممکن است نیاز به تنظیم دوز باشد.
• در طول درمان مایعات فراوان بنوشید (به دلیل جزء گایافنزین).

• ‼️ به دلیل محدوده‌ی درمانی باریک تئوفیلین، از دوز تعیین‌شده تجاوز نکنید؛ حتی افزایش کوچک دوز می‌تواند سطح خونی را به محدوده‌ی سمی برساند.
• علائم هشداردهنده‌ی مسمومیت (تهوع و استفراغ مکرر، بی‌قراری، تپش قلب و ضربان نامنظم، لرزش، بی‌خوابی، تشنج) را جدی بگیرید و در صورت بروز فوراً به پزشک مراجعه کنید.
• در بیماران قلبی، کبدی، مبتلا به پرکاری تیروئید، زخم گوارشی، سابقه‌ی تشنج، سالمندان و شیرخواران با احتیاط ویژه مصرف شود.
• در صورت تب پایدار، ممکن است نیاز به تنظیم دوز و پایش سطح خونی باشد.
• پایش دوره‌ای سطح خونی تئوفیلین توصیه می‌شود.

هر دارو ممکن است در برخی افراد عوارض ناخواسته ایجاد کند. در صورت بروز هر عارضه با پزشک خود تماس بگیرید.

• عوارض ناشی از تئوفیلین (اغلب وابسته به دوز و نشانه‌ی نزدیک شدن به محدوده‌ی سمی): تهوع، استفراغ، درد معده، بی‌قراری، سردرد، بی‌خوابی، تحریک‌پذیری، تپش قلب و افزایش ضربان قلب، لرزش؛ در موارد شدید آریتمی و تشنج.
• عوارض ناشی از گایافنزین: تهوع، استفراغ، ناراحتی گوارشی، سرگیجه، بثورات پوستی (کم‌شیوع).

• بارداری: تئوفیلین در طبقه‌ی C بارداری قرار دارد؛ مصرف تنها در صورتی که منفعت بر خطر بچربد و با نظر و تحت نظر پزشک انجام شود.
• شیردهی: تئوفیلین به شیر مادر وارد می‌شود و ممکن است در شیرخوار تحریک‌پذیری ایجاد کند؛ مطالعات خطر آن را در دوزهای درمانی کم می‌دانند اما مصرف باید با احتیاط و زیر نظر پزشک باشد.

• ‼️ مسمومیت با تئوفیلین جدی و بالقوه کشنده است. علائم: تهوع و استفراغ شدید و مکرر، بی‌قراری، تپش قلب و آریتمی، افت پتاسیم خون، اسیدوز متابولیک، تشنج مقاوم؛ سطح خونی بالای ۲۰ میکروگرم در میلی‌لیتر با افزایش خطر عوارض همراه است و سطوح بسیار بالا می‌تواند منجر به مرگ یا آسیب مغزی شود.
• در صورت مشکوک شدن به مصرف بیش از حد — حتی پیش از بروز علائم شدید — بیمار را فوراً به مرکز درمانی منتقل کنید. درمان حمایتی و علامتی است و ممکن است شامل زغال فعال و پایش قلبی باشد.

• در دمای کمتر از ۳۰ درجه‌ی سانتی‌گراد، دور از نور مستقیم و رطوبت نگهداری شود.
• دور از دسترس کودکان نگه داشته شود.
• از مصرف داروی تاریخ‌گذشته خودداری کنید.

بطری ۱۲۰ میلی‌لیتری به همراه پیمانه‌ی مدرج.