Dexlansoprazole

این کپسول در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا برای موارد زیر کاربرد دارد:

• درمان ازوفاژیت ارتجاعی فرسایشی (التهاب همراه با آسیب به پوشش داخلی مری)
• نگهدارنده پس از بهبود ازوفاژیت ارتجاعی فرسایشی و تداوم تسکین سوزش سر دل
• درمان کوتاه‌مدت سوزش سر دل و بازگشت اسید همراه با بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) بدون فرسایش

• مقدار مصرف باید توسط پزشک تجویز شود.
• دکس‌لانسوپرازول را می‌توان قبل یا بعد از غذا مصرف کرد.
• این دارو باید به طور کامل بلعیده شود. بیمارانی که توانایی بلع کپسول را ندارند می‌توانند کپسول‌ها را باز کرده، با یک قاشق غذاخوری پوره سیب مخلوط کنند و بلافاصله مصرف نمایند.

• در صورت داشتن حساسیت به هر یک از اجزای فرمولاسیون نباید از این دارو استفاده شود.

اگر داروی دیگری مصرف می‌کنید، یا اخیراً داروی دیگری مصرف کرده‌اید (که شامل داروهای بدون نسخه هم می‌شود)، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. این امر در رابطه با داروهای زیر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است:

• آتازاناویر: مصرف همزمان با دکس‌لانسوپرازول می‌تواند غلظت سیستمیک آتازاناویر را به طور قابل توجهی کاهش دهد و باعث کاهش اثر درمانی آن شود.
• داروهایی با جذب وابسته به pH (مانند آمپی‌سیلین، دیگوکسین، املاح آهن، کتوکونازول): دکس‌لانسوپرازول ممکن است در جذب داروهایی که pH معده برای فراهمی زیستی آن‌ها مهم است اختلال ایجاد کند.
• وارفارین: بیمارانی که همزمان وارفارین مصرف می‌کنند، ممکن است نیاز به پایش افزایش نسبت نرمال‌شده بین‌المللی (INR) و زمان پروترومبین داشته باشند.
• تاکرولیموس: مصرف همزمان ممکن است غلظت کل خون تاکرولیموس را افزایش دهد.

• شکستگی استخوان: درمان طولانی‌مدت و استفاده روزانه چند دوز از داروهای PPI ممکن است با افزایش خطر شکستگی‌های مرتبط با پوکی استخوان در لگن، مچ دست یا ستون فقرات همراه باشد.
• سطح پایین ویتامین B-12: درمان طولانی‌مدت با دکس‌لانسوپرازول ممکن است منجر به کاهش جذب ویتامین B-12 شود.
• هیپومنیزیمی: کاهش سطح منیزیم به ندرت با درمان طولانی‌مدت با PPI گزارش شده است.
• بدخیمی معده: این دارو می‌تواند علائم بدخیمی معده را بپوشاند؛ در افراد پرخطر باید پیش از شروع درمان، بیمار از نظر بدخیمی معده بررسی شود.

مانند همه داروها، کپسول دکس‌لانسوپرازول نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند، هرچند که در همه افراد به طور یکسان بروز نمی‌یابند.

شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش‌شده (بیش از ۲٪): اسهال، درد شکم، حالت تهوع، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، استفراغ و نفخ.