Dexlansoprazole 60 mg Capsule

این کپسول در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا برای ترمیم آسیب‌های ناشی از اسید معده در مری و تسکین سوزش سر دل مرتبط با بیماری رفلاکس معده (GERD) کاربرد دارد.

• مقدار مصرف باید توسط پزشک تجویز شود.
• دکس‌لانسوپرازول را می‌توان قبل یا بعد از غذا مصرف کرد.
• این دارو باید به طور کامل بلعیده شود. بیمارانی که توانایی بلع کپسول را ندارند می‌توانند کپسول‌ها را باز کرده، با یک قاشق غذاخوری پوره سیب مخلوط کنند و بلافاصله مصرف کنند.

در صورت داشتن حساسیت به هر یک از اجزای فرمولاسیون نباید از این دارو استفاده شود.

اگر داروی دیگری مصرف می‌کنید، یا اخیراً داروی دیگری مصرف کرده‌اید (که شامل داروهای بدون نسخه هم می‌شود)، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. این امر در رابطه با داروهای زیر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است:

• آتازاناویر: مصرف همزمان با دکس‌لانسوپرازول می‌تواند غلظت سیستمیک آتازاناویر را به طور قابل توجهی کاهش بدهد و باعث کاهش اثر درمانی آتازاناویر شود.
• داروهایی با جذب وابسته به pH (به عنوان مثال، آمپی‌سیلین، دیگوکسین، ملح‌های آهن، کتوکونازول): دکس‌لانسوپرازول ممکن است در جذب داروهایی که pH معده برای فراهمی زیستی آنها مهم است، اختلال ایجاد کند.
• وارفارین: بیمارانی که همزمان وارفارین مصرف می‌کنند، ممکن است نیاز به نظارت برای افزایش (INR) و زمان پروترومبین داشته باشند.
• تاکرولیموس: مصرف همزمان تاکرولیموس ممکن است غلظت کل خون تاکرولیموس را افزایش دهد.

• شکستگی استخوان: درمان طولانی‌مدت و استفاده روزانه چند دوز از داروهای PPI ممکن است با افزایش خطر شکستگی‌های مرتبط با پوکی استخوان در لگن، مچ دست یا ستون فقرات همراه باشد.
• هیپومنیزیمی: کاهش سطح منیزیم به ندرت با درمان طولانی‌مدت با PPI گزارش شده است.
• سطح پایین ویتامین B-12: درمان طولانی‌مدت با دکس‌لانسوپرازول ممکن است منجر به کاهش جذب ویتامین B-12 شود.
• بدخیمی معده: این دارو می‌تواند علایم بدخیمی معده را بپوشاند، در افراد پرخطر باید قبل از شروع درمان بیمار از نظر بدخیمی معده بررسی شود.

مانند همه داروها، کپسول دکس‌لانسوپرازول نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند، هرچند که در همه افراد به طور یکسان بروز نمی‌یابند.

شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش شده شامل: اسهال، درد شکم، حالت تهوع، استفراغ، نفخ و عفونت دستگاه تنفسی فوقانی می‌باشد.