Acetaminophen / Codeine Phosphate

قرص استامینوفن کدئین برای موارد زیر منع مصرف دارد:

• کودکان زیر ۱۲ سال
• کودکان زیر ۱۸ سال پس از جراحی برداشتن لوزه
• بیماران مبتلا به سرکوب شدید تنفسی
• بیماران مبتلا به آسم برونشیال حاد یا شدید در شرایط بدون نظارت یا در غیاب تجهیزات احیا
• بیمارانی که همزمان از مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) مانند سلژیلین یا موکلوبماید استفاده می‌کنند یا در ۱۴ روز گذشته از این داروها استفاده کرده‌اند
• بیماران مبتلا به انسداد گوارشی شناخته‌شده یا مشکوک، از جمله ایلئوس فلجی
• بیماران دارای حساسیت به کدئین، استامینوفن یا هر یک از مواد جانبی فرمولاسیون

اگر داروی دیگری مصرف می‌کنید، یا اخیراً داروی دیگری مصرف کرده‌اید (که شامل داروهای بدون نسخه هم می‌شود)، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. این امر در رابطه با داروهای زیر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است:

• مهارکننده‌های CYP2D6: پاروکستین، فلوکستین، بوپروپیون، کینیدین
• مهارکننده‌های CYP3A4: اریترومایسین، کتوکونازول، ریتوناویر
• القاکننده‌های CYP3A4: ریفامپین، کاربامازپین، فنی‌توئین
• بنزودیازپین‌ها: آلپرازولام، کلونازپام — و الکل
• داروهای سروتونرژیک: سیتالوپرام، سرترالین، ونلافاکسین، نورتریپتیلین، سلژیلین
• سایر مسکن‌های اپیوییدی: اکسی‌کدون، ترامادول
• شل‌کننده‌های عضلانی

• اعتیاد و سوءمصرف
• سرکوب تنفسی تهدیدکننده زندگی
• سندرم ترک مواد افیونی در نوزادان (NOWS)
• سمیت کبدی

مانند همه داروها، قرص استامینوفن کدئین نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند، هرچند که در همه افراد به طور یکسان بروز نمی‌یابند. این قرص ممکن است موجب بروز موارد زیر شود:

خواب‌آلودگی، سبکی سر، سرگیجه، تنگی نفس، حالت تهوع، استفراغ، تعریق و یبوست، واکنش‌های آلرژیک، سرخوشی، دیسفوری، درد شکم، خارش، بثورات پوستی، ترومبوسیتوپنی و آگرانولوسیتوز.